De kracht van breathwork en Trauma Release Breathwork

Over ademen, veiligheid en thuiskomen in het lichaam.

Er is een adem die we gebruiken om te overleven.

En er is een adem die ons uitnodigt om te leven.

Breathwork of het nu trauma release breathwork is (trauma release breathwork is een lichaamsgerichte vorm van breathwork) of eenvoudig bewust ademen, begint niet bij techniek.

Het begint bij luisteren.

Naar wat het lichaam al weet.

Je lichaam is geen probleem dat opgelost moet worden.

Het is een intelligent systeem dat je al die tijd heeft beschermd.

Via het zenuwstelsel.

Via spanning, verkramping, terugtrekken of juist doorgaan.

Wat we vaak klachten noemen, zijn geen fouten.

Het zijn signalen.

Manieren waarop het lichaam zegt: dit was te veel of het is nog niet veilig.

Ademen als taal van het zenuwstelsel

De adem is direct verbonden met het zenuwstelsel.

Niet via denken, maar via voelen.

Wanneer we vertragen en de adem uitnodigen om vrijer te stromen, hoeft er niets geforceerd te worden.

Het lichaam weet zelf hoe regulatie eruitziet.

Soms is dat zachtheid.

Soms trilling.

Soms rust.

Soms ontlading.

Trauma release breathwork is geen herbeleven.

Geen analyseren.

Geen praten over wat er mis is gegaan.

Het is een manier om ruimte te maken, zodat vastgehouden energie zich kan laten zien.

Op het tempo dat het lichaam aankan.

Binnen de grenzen van veiligheid.

Omdat het lichaam gehoord wil worden.

Breathwork: Veiligheid voor verdieping

Voor veel mensen is ademen niet vanzelfsprekend veilig.

Juist daarom begint breathwork niet met “dieper ademen” maar met landen.

Voelen waar je bent.

Voelen dat je gedragen wordt.

Voelen dat je hier mag zijn, precies zoals je nu bent.

Regulatie gaat voor inzicht.

Veiligheid voor expressie.

Wanneer het zenuwstelsel zich gezien voelt, ontstaat er vanzelf ruimte.

De adem hoeft dan niet gestuurd te worden.

Ze beweegt zelf.

En daarin ligt de kracht.

Niet in doen, maar in toestaan.

Het lichaam weet de weg

Tijdens breathwork kan het lichaam reageren.

Met tranen.

Met beweging.

Met stilte.

Met een diepe zucht.

Dit zijn geen dingen die “moeten gebeuren”.

Ze gebeuren wanneer het lichaam zich veilig genoeg voelt om los te laten.

Ontlading is geen doel.

Het is een mogelijkheid.

En soms is er gewoon rust.

Ook dat is regulatie.

De ziel is heel.

Altijd al geweest.

Wat we vaak heling noemen, is eigenlijk herinneren hoe het voelt om weer thuis te zijn in het lichaam.

Gewoon ademen is ook genoeg

Je hoeft geen intens proces in.

Je hoeft niets op te graven.

Je hoeft nergens doorheen.

Ook zacht breathwork, of simpelweg bewust aanwezig zijn bij de adem, kan al veel doen.

Omdat aandacht op zichzelf regulerend is.

Een hand op de buik.

Een adem die komt en gaat.

Een moment van vertragen.

Dit zijn geen kleine dingen.

Dit is hoe het zenuwstelsel leert dat het niet meer hoeft te vechten.

Laten ontstaan wat er is.

Zonder oordeel.

Zonder haast.

Je hoeft niets te worden.

Je hoeft nergens naartoe.

Alles wat je zoekt, beweegt al in jou.

Ademen vraagt geen prestatie.

Alleen aanwezigheid.

TRB-sessies, er komt wat er moet komen. Altijd met aandacht voor veiligheid.

Voor wie voelt dat samen ademen op dit moment klopt.

Voel wat voor jou klopt.

Je bent welkom.